Aan het meer van Genève, bij Lausanne. Weer regn, TEGENwind, modderweggetjes door het bos, soms een beetje weird, zo op zatrerdagavond als alle mensen gezellig thuis zitten omdat het bzuiten toch maar donker en nat is. Overigens geslapen en gegeten met uitzicht op het meer, dat heb ik thuis niet.
Tussen de meren van Biel en Neuchatel. Redelijk weer, ,s middags weer regen. Solothurn mooie oude stad. Gesslapen in een B&B op een boerderij. De boerin (mijn leeftijd) was als stagiaire in de Wieringermeer geweest. Had daar leren zwemmen 🙂 . Het bedrijf had 22 koeien (vgl. ned.) en verder wat aardappels en nog wat. Was aangesloten bij een co:operatie van 11 boeren, die in een fabriekje in het dorpje kaas maken: Emmenthaler. Een specialiteit, en daarom levert het nog wat op. Ook in Zw. moet de boer overigens veel gesubsidieerd worden en heeft hij veel administratie te voeren. Een internationale klacht dus. Het land ligt er overigens, zoals je van Alpenlanden gewend bent, ontzettend opgeruimd en aan kant bij. Onderweg nog Ren’e en Jacqueline uit Belgi:e ontmoet, onze leeftijd. Zij maken een fiets-rondtoer door Zw. en verblijven o.a. bij boeren: Schlaf im Stroh. Dat is echt zo, en heeft verder campingachtige faciliteiten. Ik wilde het graag proberen, maar die in Ins was vol, dus kwam ik bij de bovengenoemde terecht, waar ik 4 kms voor terug moest fietsen (en ik had er nog maar 95 gedaan en het smiezelde) en waar ik in een gewone kamer terecht kwam. Maar om te kamperen is alles veel te nat.
Vanuit Basel moest ik de Jura over via een pas(je) van 850 meter. Ging over landwegen, was af en toe zeer steil. Het bleek dat tot 5% er geen probleem is, tot 10% gaat, maar weet ik niet hoe lang ik het vol kan houden. Boven 10% zit ik onmiddellijk tegn de verzuring aan. Ik heb moeten duwen en zelfs dat ging moeilijk. De fiets is eenvoudig te zwaar beladen. In Laos kwamen we overal boven, daar hadden we minder dan de helft van de bagage die ik nu heb. Dit gaat gewoon niet, De Grote Sint Bernard zal gemotoriseerd moeten. Ik heb de benen zodanig belast, dat het er 3 dagen later nog niet uit was. Zal ook wel met net totaal aantal kms te meaken hebben. Op het moment dat ik dit schrijf ben ik in Martigny op precies 1200 kms.
Vlak voor Basel werd ik ingehaald door een nl jongeman die in 6 dagen van Ams naar Basel fietste. Zijn trein zou diezelfde dag om 2200 gaan. Hij kampeerde ook, maar had beduidend minder bagage dan ik. Bleek ook op verschoning bespaard te hebben. Hij had wel een beetje medelijden met de mensen met wie hij straks de coup’e zou delen. Ik kom vaker dergelijke lange afstandsfietsers tegen. Allemaal willen ze opschieten en maken ze veel kilometers per dag. Hoe blijf je dan schoon, daar heb je eigenlijk geen tijd voor. Ikzelf neem nogal eens mijn fiestondergoed mee onder de douche. Met shampoo gaat een broekzeem ook vlekloos schoon. Een nadeel is dan wel vaak, zeker met dit weer – een natte zolder bij vertrek de volgende ochtend. Later in Zw. heb ik in het bad in een B&B mijn gehele fietstenue met wasmiddel gewassen. Ik kon aan het water zien dat dat erg nodig was.
Odo 840 km. Donderdag was een mooie dag. Vrijdag weer regen en tegenwind, altijd maar tegenwind. De rit ging weer door saai boerenlande met 100 miljoen hectare mais, zeer afwisselend dus. De dorpjes waren zo stil, dat ik tot de conclusie ben gekomen dat de ene helft van de mensen ergens in een stad aan het werk is en de andere toevallig net toen ik passeerde de kelder aan het opruimen was. en keer mijn lunch gebruikt in een bushokje, omdat er geen betere gelegenheid voorhanden was. Met de wereldopmroep erbij was het niet eens zo ongezellig. In Basel me goed geinformeerd over de te volgen route door Zwitserland. Dat land blijkt groter dan gedacht, zal een dag extra kosten. Ik ga combineren de veloroutes 3, 5 en 1. ( www.suisse-a-velo.ch ). Geslapen in een hotel (het regent) van en gerund door mensen met een verstandelijke beperking. Dat was dan weer eluk. Was nagelnieuw en strak modern, klasse.
Zojuist een heel verhaal kwijt geraakt door een verbroken verbindening. Ergerlijk. Daarom kort nu: Na Mainz saaie landbouw- en industriegebieden. Worns, geslapen in Naturfreundehaus, want de camping was er niet meer. Schitzel minstens maat 46. Nu Straatsburg, odo 702 km. De zon schijnt!!!! Was ik zeer aan toe. Morgen wil ik voor de poorten van Basel staan. Dankje Doke, voor je advies.
De laatste dagen erg saai, somber weer, dito omgeving, weinig mensen; Ik mis mijn fietsmaatje Eveline toch al zo nu en dan, nu zeker. Met haar kan ik ook heel goed onderweg zijn nl. (check de bijdragen in dit log vanaf december). In Worms me weer verdrietig en boos gevoeld over wat generaals in oorlogen zomaar beslissen: prachtige steden in puin gooien en daarmee de inspanningen en wortels van duizenden zomaar ongedaan maken. Enkele gebouwen van deze zeer historische stad zijn gerestaureerd, de rest is 50- en 60-er jaren nieuwbouw. Speyer, een beetje zuidelijker, is kleiner maar beter bewaard. Voor de rest dus saai. Gisteren werd ik voorbij gereden door 3 jonge duitsers, op weg naar de Bodensee. Ik uit de wind aangepikt, ging 27 km/uur. Normaal draai ik zo om de 20! Maar na een uurtje moesten ze met rooie koppen uitblazen. Ik vervolgde mijn normale tempo en heb de knapen niet meer gezien. Oude diesels……. Vanmorgen bleek dat ene Fred (ook fietser) uit Purmerend om 2300 zijn tentje naast het mijne gezet te hebben. Bleek detailhandelsdocent te zijn op het ROC van Amsterdam. Van het traditionele type, van Cees van Hoof,s concept had hij totaal geen sjoege. We konden veel uitwisselen, maar wat wij met het Opleidingshuis en The House of Education doen en gedaan hebben ging wat langs hem heen. Heb zojuist een koffie met hem gedronken onder de grote kathedraal. Hij rijdt nu terug, want moet weer aan het werk. Dat hoef ik dus niet, ik vind het nog steeds vreemd, maar ook wel erg fijn.
Van onze vrienden die ik wil bezoeken in Frankrijk gehoord dat ze, door omstandigheden, waarschijnlijk niet in hun Franse huis zullen zijn. Ik zal in Turijn, als ik er kom, dus een ander reisplan moeten maken. Ik denk dat het in ieder geval niet langer zal worden, het is allemaal ver zat. Er is geen usb-poort waar ik bij kan, dus de foto voor de kathedraal zit er niet bij.
Ciao, Frans
Wednesdqy Aug. 23rd 11.00 arrival in this European capital. After exactly 700 kms. In the company of a 48-yer-old guy from Purmerend in the Netherlands, who arrived at the campsite where I had pitched my tent at 23.00 at night. So I only noticed him this morning. He now will return home? since he has to start work again. Guess what: he is a teacher of retail trade at the ROC of Amsterdam. Such coincidence. We just said goodbye to each other after a nice but expnsive coffe under the cathedral. Torino is still very far, will probably take me another week. One important thing: it is sunny weather! I am coming back to life again. The last couple of days were boring and gloomy. A clouded sky and south of Mainz the landscape changed enormously; Between Cologne and Mainz the valley is mostly narrow, with every now and then old castles and fortresses from where the local medieval knights (warlords) would charge the passing travellers and boatpeople and ruled over their regions. Many very pittoresque old walled towns too. Romantic and thus touristic. After Mainz the valley is wide, boring, latge agricultural areas, big industrial sites and few villages where nobody seems to be about.Tomorrow I hope to arrive at the Swiss border. Hilly country aheqd, wonder how I will cope. See you again. Frans
Der Kölner Dom. Cologne Catherdral.
Das Deutsches Eck. Kaiser Wilhelm. Koblenz
Een kleine tent en een fiets, tevens drooglijn, in een hier breed Rijndal.
Op zondag om 1300 uur rijd ik Mainz binnen en passeer een Turks internetcaf’e. Even stoppen. In het kort: veel tegenwind, ca 100 km/dag, regen, zon en wolken. Temperatuur goed. Ca. 440 kms gedaan, ik moet nog heel veel verder. Verder dan ik gedacht heb, vermoed ik. We gaan maar gewoon verder.
Lang: Gisteren kliedernat geworden in een hoosbui in een smal stuk van het Rijndal, waar niets te schuilen was. Later een heel smal tunneltje onder het spoor gevonden. Toen het over was me druipend gemeld bij een historische Bett&Bike in Oberwesel. De sullen waren droog, goede Agu-tassen met covers. Daar ben ik weer helemaal bekomen, hoewel ik vanmorgen weer met natte voeten moest beginnen, want schoenen nog nat. Dat lijkt een permanent probleem te worden, ik zal wel rimpelvoetjes hebben als ik terug ben. Het was ook nog een Konditorei, mijn fiets stond geparkeerd tegen de vitrine met de lekkerste taarten. Het ontbijt was erg lekker! In dat stadje zijn veel opnames gemaakt voor Die Heimat, er stonden her en der in de stad borden met teksten en foto’s Van Herman en Clarissa, en het huis boven op de berg was vanuit het dal te zien. Met Eveline ben ik hier ook geweest toen we naar Oostenrijk fietsten, maar toen hebben we dit niet opgemerkt. Vandaag ga ik van Mainz langs de Rijn verder naar het zuiden, toendertijd met Eveline gingen we oostelijk verder langs de Main. Vanaf nu ben ik echt helemaal alleen!
Dat doet me deneken aan: Ik zat een paar dagen geleden in Bad Breisig met kopje koffie te pauzeren. Het stikt daar van de – laten we zeggen – touringcartoeristen. Wel gezellig, maar ik hoef daar niet altijd tussen te zitten. Hoor ik in de massa onvervalst Tilburgs. Het was de Tilburgse jeu-de-boules-club. Dat bestaat en dat doet het internationaal. Het ging – op z’n Tilburgs – nogal luid en hartstikke plat en met navenante humor. Kenners kunnen zich nu iets voorstellen. Een gesprekje kon niet uitblijven. "Zoo-zoo, zeidegij op de fiets? Op welke fiets?" Dat was allemaal gemakkelijk, maar toen: "Zeidegij helemaol alleen dan? en Vindegij da gezellig dan?" Die eerste van deze 2 vragen kon ik snel beantwoorden, op de tweede bleef ik het antwoord schuldig. Later – verder fietsend – heb ik er veel over nagedacht. Gezellig kan ik het natuurlijk niet noemen, hoewel ik het best met mezelf kan vinden zo onderweg. Maar het is iets anders dan gezellig, alleen weet ik niet wat. Daarover nadenken mag best een dag duren, misschien is het dat wel. Tja, ik ben er nog niet uit, maar dat zou wel eens de kruks van zo’n trip kunnen zijn. We zien wel.
Groetjes weer, amuseer je en tot later,
Frans
Just one hour after having asked Teunis to blog for me by textmessage I happen to pass a Turkish operated internetcafe in a suburb of Mainz. Yesterday at the end of my 98 km-day I was surprised by an enormous thunderstorm. I was just in a narrow part of the Rhinevalley, where only the road and the railroadtrack fitted between the river and the steep slope. The first 5 minutes I couldn’t flee anywhere, until I saw a kind of one-person tunnel under the tracks. I could get in, my bike couldn’t. Soaked. After it was over I found a historic guesthouse in Oberwesel. Very nice and warm Still wet shoes this morning though. This will be the problem of my trip I think: wet feet. Furthermore I have to cope with an almost continuous headwind, demotivating! And showers. But also some nice encounters, especially with elderly men, telling me they go swimming everyday, even in winter, and by bike and the friends coming by car and more of this stuff. I like it. Then the Germans generally are so polite and kind, sincerely apologizing when they can’t show me the right way or, what also occurred: some little children playing on the cycle road and noticing me coming only just in time are so kind as to apologize during their play as I pass. This is something the Dutch should notice and learn from. App. 440 kms done, about one third of the distance to Torino. Wonder if I’m going to make it in time, or at all!
See you later. Frans