Gino had alerted some former partners of my tour. On his gsm I saw some of their reactions. I understand that especially people from the southern countries find such an endeavour a bit stange, to say it mildly. But I’m sure they also realise that this sort of supposed crazyness opens unknown frontiers. Never tried is never known. In the mean time I thank everyone for their sympethatic interest. I’m sympethatic to you in a reciprocal way. 🙂
Contact gehad met Rob en Jacques. Ze hadden het goede nieuws dat ze toch in Lunas zullen zijn. Dus, als het weer goed blijft (het is hier behoorlijk warm nu) ga ik die kant uit, zoals oorspronkelijk gepland. Hoewel, Gino heeft me al toegezegd me over de Mont Genèvre pas te brengen, zal zondag zijn. Ik ga ook dat stuk niet zelf doen. Mijn benen zijn echt aan een paar dagen rust toe. Mijn hoofd ook wel geloof ik, maar minder. Maar ook na de rust ga ik niet een berg opfietsen van 1850 meters. Er blijft voor mij dan nog ca. 400 kms over om Lunas te bereiken. Dus zoals het er nu uitziet hoop ik eind volgende week voor de deur te staan.
Van Martigny met de bus naar boven, daar dik aankleden en om een uur of 1200 beneden in zonnig Aosta. Kleren afpellen, beetje eten, rondkijken en verder de vallei in. Begint het verd… weer te somberebn en zelf valt er regen. Men vertelde mij dat ze er daar zelf ook van stonden te kijken. Dus hotelletje in Pont Saint Martin. De volgende dag door naar Turijn. Aankomst op Piazza Castello (het centrale plein) om 15.10.
Ik overnacht – gratis – in een heel prettig appartement bij een meneer die steeds stagiairs van ons heeft gehuisvest. Gisteravond heerlijk genoten van een door Anna, Gino’s vrouw bereidde maaltijd, Davide an Mara waren er ook. Nu op Gino’s kantoor loggen, mailen, bellen etc.
From Rob and Jacques I got the good news that they will be in their house in Lunas and that they will be happy to meet me there. So the second stage will be prepared. After a few days of rest and meeting some old friends and aquaintences I’ll go west, as originally planned.
Mission part I accomplished. Reached the first destination of my trip on Wednesday Aug. 30th at 15.10 hrs. 15 days, 1365 kms. In Martigny it only stopped raining early in the morning. Under good circumstances though I found my bus. Their was special room to place the bike, I had to change once before reachin Orsieres at an altitude of 850 mtrs. There I had to change again into a touringcar. The bike was put in the cargo hold under the floor. I was the only passenger and got of at the pass one hour later. Apparently no sensible person wants to be in this place under these circumstances. It was a beautiful ride and the driver praised me for my decision not to try and bike it myself. I think he was rtight. I don’t think I would have stood a chance to conquer it myself. The pass is at 2473 altitude. It was very foggy and cold, 1 C. I had a coffee first, then on top of my normal bike outfit I put on a pair of leggings and long pants and two jackets. I also put on the thin gloves I had taken for this occasion and my cap of course. Then I started the descend, which was cold but easy. My hydraulic brakes are up to this task. Once or twice I had to stop to shake my hands to warm them up and gradually I sank into the sunny valley. In Aosta I pulled the extra layers away and stayed in the sunny town for one or two hours. When I left clouds appeared and there was rain. What the heck…. People told me it was the first in two weeks. I think I brought it with me. So in the end I booked a room in Hotel Ponte Romano (next to the old Roman bridge) in Pont Saint Martin, which is on the border of Piemonte, the state of which Torino is the capital. The next day it was still over 70 kms, but WARM AND SUNNY INDEED! I got stuck for an hour or so in old Ivrea, from which town I couldn’t find the right exit once I was inside the walls. Neither could I find the wonderful Tarte Novocente that was recommended to me by my friend Gino. He always has these very practical ideas…. Then just after 3 o’clock I rode on to beautiful Piazza Castello and met Gino. He made a little film and then we sat for the long wanted beer. I stay in mr Montangero’s house. A lovely place that I share with himself and a Roumenean couple. We had a wonderful dinner prepared by Anna in their house, Davide (son) and Mara were also their. Now I’m in Gino’s office working on the log and doing some other things as well.
Download HPIM3634.MPG My arrival at the piazza. Actually it is not the nicest side of the castle. I had rather been filmed on the other side, where the castle has a neo-classical front (Pallazzo Madama), which is very odd. Also on that side there are sculptures, fountains and a view of the Royal Palace (Pallazzo Reale). But since Gino came by car and Torino has a major park-problem we could only meet on this side of the square. Furthermore it is take 2 🙂
Deze keer is het wachtwoord van de baas nodig, en die is er niet. In Turijn hoop ik het wel te kunnen. Ik zal ze dan in het betreffende berichtje proberen te plaatsen.
To upload pictures the machine wants the password "du patron", and he’s not in, so next time better.
After Strasbourg I reached Basel in 2 days. During the first af these day I broke a front tooth while eating an apple. No pain, but I lost a great deal of my good looks. I have decided to stop smiling, which is pretty easy since the weather is mostly cloudy and rainy. I have had some nice days though, but my trip could have been a lot nicer. After Basel the first thing I had to do is having my shoe fixed. One of the soles had become loose for half the lenght. In a little village I found a repair shop, small and full of leather and its smell, very nice actually. The guy fixed it and I was outside withtin 10 minutes. Then cam the real test: can I cross the Alps. Test succesful, conclusion negative. I had to pass the Jura mountain range via a pass of alt. 850 mtrs. There wwere some very steep parts and I couldn’t ride the bike up. Here and there I had to push and that even was very hard. I got over it of course, but until now I have the idea that my legs haven’t recovered properly. I continued towards the Geneva lake, which I reached yesterday evening. From there it was only 80 kms to where I am now, Martigny, exactly 1200 kms away from the door of my bike shed at home. This afternoon it started raining again and the thermometer showed just over 14 C. The whole trip until now took me 13 days. Tomorrow morning at 0813 I’ll board a bus towards the monastry on the Grand Saint Bernard pass. From there I will make my own descend towards Aosta, after which I hope to reach Torino on Wednesday evening.
Zoals in het gehele leven. De minste tot nu toe: Al 2 keer is het post-elastiek, waarmee ik het klepje van de stuurtas dicht hou zodat het routeboekje er niet uitvalt, gebroken. Ik ben nu aan mijn laatste reserve bezig. Dan als ik Basel uitrijdt en even meot lopen flappert de zool van mijn rechterschoen, voor de helft los. Dat kan echt niet. In een buitenwijk een shopping centre: geen minute-man. Dan maar rijden, op de pedalen flappert niets. Als ik langs het eerstvolgende dorpje kom wil ik wel weer proberen. Ik koers op het centrum af, het kerktorentje. En waarachtig, onder de toren staat net de postbode en die wijst: 50 meter dat straatje in aan je linkerhand. Een Guusje-Staal-achtige donkere ruimte met lappen leer, een naaimachine en de lucht van lijm en leer. Binnen 10 minuten stond ik buiten, voor 6 franken. Het zit nog steeds vast. Het ergste nu: nadat ik enige uren al uit Straatsburg weg was stopte ik even om een appeltje te eten. Het was nog niet eens zo’n harde. Maar met een voor mijn gevoel enorme krak brak links voor een snijtand bijna geheel af. Ik heb er geen pijn aan, maar het ziet er niet feestelijk uit. Gelukkig zijn de weersomstandigheden zodanig dat er niet veel te lachen valt, dus ik maak maar weinig mensen aan het schrikken.
13 dagen, 1200kms. Precies toen ik onder het spoor bij Martigny kwam kwam dit ronde getal op het schermpje. Voelt een beetje als eindpunt, want nu komt de oversteek. Overigens regenT het weer en de thermometer gaf aan dat het net boven de 14 graden was. Slaap vannacht in Velotel Alpes & Rhone, campings zijn kletsnatte velden nu. Tarief-velo, dat wel. Morgen om 08.13 de bus naar de pas waar het klooster is met de grote honden. Daar moet ik dan al om 0950 zijn, het is maar 44 kms. Ik ga dan natuurlijk zo’n beest een beetje paaien en wil dan een slokje uit het tonnetje. Daarna volgt dan op eigen kracht (tzalwazijn) naar beneden, naar Aosta in ZONNIG EN WARM Itali:e. De afdaling moet jolie zijn, volgens de info. Na Aosta is het nog een kleine 120 kms naar Turijn, gaat hoofdzakelijk naar beneden en ik denk dus woensdag daar aan te komen.