At this moment we are in an internet-place in Padang-Bai, the harbour town where tomorrow we will take the ferry to Lombok. The connection and the machines are so dreadfully slow that we forget about uploading photographs and Eveline is getting a bit nervous :-).
Beatiful road, but a very long and steady climb. Getting a bit higher (max 600 mtrs) it was a bit cooler, but still over 30C. So we lost a lot of sweat again. The traffic became a bit quieter, but not very. Bali seems to be a crowded place. On our way we enbjoyed the jungle, which is very dense, and the magnificent rice-terraces for which the island is famous. Also we passed some botanic gardens, one of which we visited. We got free Bali-coffee (good stuff!) and lemon tea, all made from the revenue of the same garden. We of course were asked to buy some items in the little shop. It became a bottle of perfume for really little money. Later we arrived in Bangli, where we stayed in the ancient Royal Palace. Some information on that: during the old days this country was divided in many small sultanates, ruled by the sultan, or king. The Dutch colonial rulers used this social infrastructure as an intstrument for intermediation between itself and the ordinary people. Since the japanese occupation this complete system doesn’t exist any more. But we stayed with the son in law of the last sultan, who had worked for the Dutch (he was 82) and who spoke Dutch with us. He pinced Eveline in her knees, hands and elbows " in order to check if her blood circulation was alright". I think he beleived it himself. The accommodation was very basic though, with a big water container and a little pan in it in the toiletroom as our only water supply. We slept very good though, as all the time untill now.
The main door of the former Sultan’s palace, our guest house.
The golden doors of the rooms we didn’t get….
The silver door of our very basic room.
We biked from Kuta to Tanah-lot. Easy to find, thanks to our detailed description of the route. Tanah-lot is a complex containing various temples, one of which sits on a rock in the sea, only to be reached by low tides. We had a very beautiful view from our cliff, especially when the waves broke in hugh splashes of foam and water against the rock holding the temple. Later we continued towards Ubud, north of Denpasar. It’s a village with 2 attractions: the monkey-forest, with many inhabitants of that species, and art. It’s a place where artists tend to gather. There are many galleries, arts- and handicraft shops. Very touristic place alltogether. Again we got lost at the end of the day, but found our destination with only a few kilometers extra. Covered app. 60 kms today. The heat is bearable as long as we ride, then there’s always the breeze of riding cooling you down a bit. Most of the time we are still travelling through very heavy traffic. We hope that this will change during the next few days.
The temple of Tanah Lot.
Dag beste mensen,
Onze twee eerste dagen op de fiets zitten er op. Gisteren een recreatief tochtje naar de hoofdstad van Bali, Denpasar. We hebben daar het Bali museum bezocht. Heel interessant: de geschiedenis van de religie, het hindoeisme hier op Bali, de ontwikkeling van de beeldende kunst, architectuur en schilderkunst. De invloed van het expressionisme, het impressionisme en de abstracte kunst op de kunstuitingen hier. Daarna wilden we naar Werdi Budya Arts, waar alle beeldende kunsten van Bali vertegenwoordigd zouden zijn. We troffen een prachtig centrum aan met mooie gebouwen, parken, een openluchttheater, maar niet meer in werking. Wegblijvende toeristen? In elk geval hebben we al een paar keer gehoord, dat men ons, toeristen, heel hard nodig heeft. Een verklaring is de bom van oktober 2002. Heel erg jammer. Wij samen hadden gisten overigens, ondanks deze tegenvaller, zo’n dag waarop alles fijn is. Dat centrum had dan wel geen inhoud meer, maar was prachtig gelegen en het tochtje terug, weliswaar met regen, was leuk, omdat we onszelf beloonden met een biertje op ons balkon en een lekker dineetje. Vandaag zijn we in Ubud aangeland. De weg hier heen was vreselijk. Wel mooi, maar ontzettend vol met brommers en auto’s. Gelukkig hebben Nanny en Bert ons verzekerd dat dit alleen de eerste dag zo is, want het is gauw erg vermoeiend. Ubud is een echte toeristenplaats waar zich van oudsher veel kunstenaars vestigden. Het is nu wel wat kitscherig, maar trekt kennelijk genoeg publiek om ook een aantal mooie winkels en galeries te herbergen. Na aankomst werd dat dus voor mij een paar uurtjes winkelen. Frans ging braaf mee, zonder mij te snel een aankoop te willen laten doen. (Dan is hij er van af) We aten in een echt mooi restaurant. Prachtige planten, een vijvertje, mooi meubilair, maar slechts enkele gasten. Zo zijn we er nog meer tegengekomen. Echt jammer voor dit land. Ik wil eigenlijk nog even naar een terrasje om de dag af te sluiten, dus ik groet jullie hartelijk.
Eveline
Arrived on schedule (noon) at Denpasar. Visa were quickly arranged, as for all the other passengers. Easy earnings for the state of Indonesia, 25 USD p.p. Luggage present, bike-boxes OK. Two cars took us to our accommodation, a motelroom in a beautiful garden. The accommodation appeared to be located in the same street and just 200 mtrs away from the place that was bombed in Oct. 2002. Now a beautiful monument is on the spot. (Also the Bounty disquotheque is close, Pascale 🙂 ). Since the bombings tourism in Bali has dropped dramatically and the industry suffers a lot. Many restaurants and hotels have plenty of vacancies, it’s a sad thing to experience. It seems
that terrorists always have succes, one way or the other.
First impressions: sticky heat. I was not prepared for this wet heat. Wet t-shirts all the time, without doing a thing. Then: it’s a highly populated area, very heavy traffic in the streets. But they behave, and speeds and noise are never high. Then: everyone seems to run his own retail- or workshop. All buildings, big or small, are doing a trade and they all advertise it via huge billboards. There are so many of those that you can’t distinguish one from the other and it’s almost impossible to discover the (work)shops behind them.
Our first day we suffered a bit from jet-lag. Walked along the beach, had some beers and a nice meal and then slept for nearly 12 hours. The second day we biked to the cap[ital, visited the Bali-museum. This museum was founded by the colonial rulers in 1932, the Dutch. It was still in tyhe same shape and nice. Afyter that we went to the Arts Centre, where we were supposed to see contemporary Bali arts. Nothing of this was there, it was a dilapidated place, nicely built, but negelected. (Too few visitors after Oct. 2002?) Aftern that we biked back (alltogether 40kms), got wet from the rain and got completely lost in the end. We had to ask our way at least 5 times (everone very helpful, great smiles), but did get home in the end. Indeed: without a proper map in a small scale (don’t exist) or a detailed description of the route to follow you don’t get very far here.
Our "room" in Matahari Bungalows in Kuta.
Breakfast in the garden restaurant.
Inside the Bali-museum.
The monument
commemorating the bomb of Oct. 2001. Over 200 names.
Dag beste lezers. Om half acht, gisteren, vreemd, want het lijkt zo kort geleden, werden we door een grote taxibus opgehaald. De zon scheen al, de vogels floten en onze tuin kondigt de lente aan. Eigenlijk jammer om nu te gaan. Binnen een uur stonden we op Schiphol. Om 12.00 uur vlogen we en om 00.30 vandaag, 2 april, arriveerden we. Local time: 06.30. Ik vond het heel snel gaan: Opzij uitgelezen, lunch, Filosofie Magazine uit, slapen, snack, slapen, lezen over Bali, weer een snackje, slapen en het dagboek van Frida Vogels. Dan plotseling alle lichten aan, want we moeten ontbijten en wakker worden. De lichtjes van Singapore doen al een beetje exotisch aan. Het vliegveld is gewoon een groot vliegveld, met prachtige winkels, die we allemaal wel kennen. Ik verheug me op Bali.
Veel liefs van Eveline
After a 12 hour flight we have reached Singapore Airport. All well, a three hour wait, a cup of coffee and we’ll be off for our final destination. Sun, shorts, cool beers……
Thanks for the nice reactions, both via mail and blog.
Huge boxes this time. Originals. Hope Singapore Ailrlines will accept them.
Or is Eveline just a small lady? 🙂
Beste vrienden,
we zijn weer eens weg. Aanstaande zondag vertrekken we met Singapore Airlines via Singapore naar Bali. Fietsen mee. We hebben het plan om in precies een maand een tour over 2, misschien 3 eilanden te maken. Onze terugreis is gepland op 2 mei. Voor details zie de kaarten hieronder. (Klik op de afbeelding om te vergroten). We hopen op lekker weer, prachtige landschappen, heerlijk eten en veel aardige mensen. We zullen proberen de weblog bij te houden en zo melding maken van onze ervaringen. We zouden het leuk vinden als jullie ons een beetje volgen en schroom niet om de "Reageer" knop te gebruiken. Of we vaak in de gelegeheid zullen zijn om te bloggen is niet zeker. Daarbij spelen de lokale internet-mogelijkheden een rol, maar we sluiten ook niet uit dat het wel eens zo zou kunnen zijn dat we – vanwege de aangename omstandigheden – niet zo gemotiveerd zullen zijn om achter een computer te gaan zitten. Maar check regelmatig als je geïnteresseerd bent.
Indien je niet zo publiek wil reageren, we zijn natuurlijk ook via onze normale e-mailadressen en/of sms te bereiken.
Ciao, Frans&Eveline
