Vanwege het slechte weer dat boven de hele zuidelijke helft van Frankrijk hing had ik een treinkaartje Bédarieux (14 km van Lunas)- Dijon gekocht. Via Béziers en Montpellier, vanaf daar met de TGV. In Frankrijk heb ik de zg. derde leeftijd en dat geeft 25% korting. Ik hoef dan ca. 600 kms minder te fietsen, dat is een week. Dat vind ik niet zo erg, want zoals altijd wanneer ik eenmaal op huis aan ga kan het niet snel genoeg gaan. Het paard ruikt iets of de doffer wil graag. Op vrijdag al voor achten staan we op het station in Bédarieux. En daar staat een handgeschreven bordje met de mededeling dat door vandalisme de trein een onbestemde vertraging heeft. Niemand kan verder uitsluitsel geven en ik zal mijn aansluitingen zeker gaan missen. Jacques stelt onmiddellijk voor me naar Montpellier te brengen. Dat was op de heenreis een dag fietsen, vanaf het station zo’n 90 kms. De fiets weer op de auto en op weg. Een kwartier voor tijd rijden we boven het station de parkeerplaats op die speciaal bedoeld is om mensen snel af te zetten. We letten niet op de aluminium balk (lat) die boven de ingang hangt om hoge voertuigen te weren. Rang! De fiets op het dak, een klassieke fout. Ik ken mensen die zo hun garage wilden binnenrijden. De schade blijft echter beperkt tot een scheef stuur. Goede fiets!! Pffff. Een kwartier later zit ik in de TGV, waar 4 plaatsen speciaal bestemd blijken voor fietsers. Had ik niet verwacht. De rit duur bijna 4 uur, het is donker buiten en regen striemt de ramen. In Dijon is het zwaar bewolkt, maar droog. Ik fiets er nog ruim 50 kms bij en slaap iets ten zuiden van Langres. Deze stad ligt op een plateau, 400 à 500 mtr boven zeeniveau en de weg is lang, door saai landbouwgebied en gaat op en neer. De bovenbenen beginnen weer te protesteren.
Grote bestanden, dus alleen doen als je een breedband aansluiting gebruikt en tijd genoeg hebt.
Large files, download only when you’re using a broadband connection and have plenty of time.
Het is 14 september, 2 van de 3 zijn jarig, en we planten een Catalpa.
De boom opgeladen in het tuincentrum
en door de jarigen geplant voor het huis. Inmiddels is het beginnen te regenen en dat zou dagen aanhouden.
Ik ben zeer content over de Europese weggeberuikers. Maar er is iets met Franse jongeren. Wel erg vaak heb ik ze gezien in 2de hands Golfjes en Peugeootjes, met te grote snelheid, op hoog toeren en met bewerkte uitlaat scheurend over de weg. Ik ergerde me dan en soms hield ik mijn hart vast.
Iets anders is me eveneens erg opgevallen aan Franse jongeren in auto’s: misschien wel 10 keer werd me vanuit passerende of tegemoetkomende auto’s met jongeren erin heel luid iets toegeroepen (geschreeuwd eigenlijk). Het raam open, en 1 keer zelfs het portier geopend (rijdend). Één keer zelfs door een zoontje van ca 12 jaar, zittend naast zijn vader. De luidheid van het geschreeuw en de intonatie duidden op een sterke emotie, was mijn interpretatie. Ik bedacht 2 mogelijkheden: 1) ze uiten hun grote bewondering voor de eenzame fietser, 2) ze geven blijk van hun weerzin, afkeer en/of laatdunkendheid m.b.t. de fietser. Ik had niet het gevoel dat de eerste mogelijkheid de juiste is. Het is me een raadsel gebleven.
de Duitsers veel te hard, de Italianen toeteren als dwazen en nergens wordt zo goed gereden als in Nederland. KLETSKOEK! Gedurende al die kilometers die ik op de Europese wegen heb doorgebracht heb ik zegge en schrijve 3 keer gedacht: "Oeps, die kwam wel erg dicht langs me gereden". Ik heb in alle landen waar ik reed mogen ervaren dat automobilisten heel omzichtig met mij als fietser omgingen. Men wachtte geduldig, men bleef achter me rijden op momenten waarop ikzelf dacht, waarom komt hij er nou niet langs. Nooit geïrriteerde gebaren, snijden of tekenen van verstoorde haast. In een eerder log heb ik al eens gerept over spelende kinderen, die op beleefdewijze ruim baan voor me maakten. Ik heb die ervaring al veel langer: buitenlandse weggebruikers steken gunstig af tegenover de Nederlandse. Maar er is één uitzondering…zie volgend log.
Lunas, een week in september 2006 / a week in September 2006
Rob & Jacques in Aix en Provence voor de Cézanne tentoonstelling.
Door een soortgelijk gelukje als ikzelf had wist Jacques één kaartje te bemachtigen, waarvan Rob gebruikt gemaakt heeft. In de tussentijd bezochten Jacques en ik een Carthaagse kroonprins.
Rob plukt tomaten zo klein en lekker als snoepjes
Het komt dus echt voor: leven als god in Frankrijk
In order to be able to see all the messages that have been placed on this log you need to left-click on the word ARCHIEVEN (ARCHIVES). Then a list of dates will appear ik the window on the right. A left=click on a date will open the contribution(s) made on that day.
Om alle berichten van de log te kunnen zien dien je op het woord ARCHIEVEN te klikken. Dan komt inn het rechterscherm een lijst met data van alle bijdragen. Door op een regel te klikken kom je in het bericht (of de brichten) die op die datum geplaatst zijn.
Zo ziet het er uit (Torino –> Briancon) / This is how it looks like:
En zo komt het / And this is why :
Maar het geeft allemaal niets, iedereen is content / But it doesn’t really matter, everybody is happy
All credits for this page are for mr Gino Gomba.
