Nong Khai

Vandaag Laos weer verlaten. We zijn geen miljonaires meer. Dat waren we wel, als je nagaat dat 100 Euro al ruim 1,2 miljoen Kip is. En we hebben nog wel een beetje meer gespendeerd in die kleine 20 dagen, misschien het dubbele. Na een ontbijt met bijna helemaal echte Franse baguettes en grote bekers koffie zijn we eerst langs de Mekong naar het zg. Boedha-park gereden aan de noordelijke Mekong-oever, in Laos dus. Een park waar een zeer religieus gedreven man allerlei beelden heft gemaakt die referen naar het Boedhisme en het Hindoeisme. Hij zou als kind in een grot gevallen zijn, recht op de schoot van een bepaalde godheid of goeroe. Die heeft hem ingewijd in beide leren en die heeft hij dan later met elkaar verbonden. Hij geloofde zelf ook nog dat hij half mens, half slang was. Hij is 10 jaar gelden overleden en ligt onder glas opgebaatd in een van zijn werken. Ik ben vaak nogal oneerbiedig t.o.v. dergelijke lieden en dat is nu niet anders, een groot gegroeide equivalent van iemand als Lou die ooit paling verkocht, dunkt me. Maar hij heeft in deze regio kennelijk nogal wat volgelingen en er staan nu tientallen reausachtige betonnen beelden en een pompoenachtig gebouw van een doorsne van ca. 15 meter. Het deed ons denken aan Gaudi. Mooie tuin, dat wel. De weg erheen was in slechte staat, slechter eigenlijk dan we ooit meegemaakt hebben in Laos. We zaten onder het stof, het zat tussen de tanden. Na 1975 moest hij vanwege het communisme uitwijken en hij heeft het werk voortgezet aan de overkant, in Thailand. We zitten er nu niet ver vandaan. We gaan niet weer kijken.
We zijn de Mekong overgestoken over de Friendship bridge, een van de twee bruggen over de Mekong. De eerste ligt in China, verder stroomopwaatrs. Deze is ruim anderhalve kilometer lang en heeft 20 millioen dollar gekost. Daar kunnen ze in Rotterdam geen brug van bouwen, meen ik. Intussen hebben we lekker gedoucht en zijn we weer stofvrij. De temperatuur bereikt hier ’s middags de 37 graden, heb ik me laten vertellen. Het is echt heet. De ochtenden zijn ontzettend lekker overigens en ’s avonds zit je buiten zo lang je zin hebt. Nog even voor Marloes, het tijdsverschil is 6 uur, dus ik zit hier te typen om 16.28, bij jullie is het nu 10.28. Ik ben natuurlijk jaloers op de mensen die al echt geschaatst hebben. Moet ik nu terug komen, of is het weer aan het dooien geslagen. Ik meen van het laatste, toch?
Cheers, Frans

Reacties

Nong Khai — 2 reacties

  1. Bedankt voor het antwoord. Ik vind het echt heel erg leuk om jullie reisverslagen te lezen. Ik ga zeker om de dag kijken. Helaas voor jullie duurt het nog maar een kleine 3 weken. Dus ik zou zeggen, geniet er nog maar even van. Grtjs, Marloes

  2. Hallo Frans en Eveline,
    Ik reageer maar even op het berichtjevan 4 februari omdat dat door Frans is geschreven.
    De dooi is ingevallen dus jullie kunnen rustig wegblijven. Peter van Gils en ik hebben afgelopen zondag weer in Hoogstraten gereden, een stuk rustiger dan vorig jaar toen jij erbij was, wat betreft discussie met tochtgenoten bedoel ik dan, het tempo lag beduidend hoger. Nu ben je alweer aan het baden in de rivier, blijkbaar een stil maar niet te stillen verlangen. Uitwisselingen flight attendant? Jij organiseert helemaal geen uitwisselingen meer, laat dat maar aan ons over. Komende week ga ik op ski- en langlaufvakantie in Seefeld. Wellicht slapen we de eerste nacht in de B├Ąckeralm in Mttenwald.
    Nu weer verder met het werk. De letters of intent en de diverse aanvragen gaan deze week de deur uit. We krijgen nu echt ondersteuning voor het financieel-administratieve werk rondom de buitenlandse BPV en ik heb donderdag met Eric een gesprek over het budget van Economie. Wat denk je daarvan? Ik zou zeggen ‘niets’.
    Groetjes weer en nog veel plezier,
    Ronald, ook van Annette